แบบฟอร์มติดต่อที่คนกรอกจนจบ

ฟอร์มติดต่อคือจุดที่ความสนใจกลายเป็นการติดต่อจริง แต่เป็นจุดที่คนเลิกกลางคันมากที่สุดเช่นกัน สาเหตุมักเป็นเรื่องเล็ก ๆ ที่แก้ได้ทั้งหมด เช่น ช่องเยอะเกิน ป้ายกำกับหายไปตอนพิมพ์ หรือแจ้งผิดพลาดโดยไม่บอกว่าผิดตรงไหน

ถามเท่าที่ต้องใช้ตอบกลับ

ทุกช่องที่เพิ่มเข้ามาคือเหตุผลให้คนเลิกกรอก ให้ถามตัวเองทีละช่องว่า ถ้าไม่มีข้อมูลนี้จะตอบกลับไม่ได้จริงหรือ ส่วนใหญ่ฟอร์มติดต่อต้องการเพียงช่องทางติดต่อกลับหนึ่งช่องกับข้อความ ที่เหลือถามได้ตอนคุยกัน

ถ้าจำเป็นต้องมีหลายช่อง ให้แยกเป็นขั้นตอนสั้น ๆ และบอกจำนวนขั้นให้ชัด คนยอมกรอกสามหน้าที่รู้ว่ามีสามหน้า มากกว่าหน้าเดียวที่เลื่อนไม่จบ

ป้ายกำกับต้องอยู่ตลอดเวลา

การใช้ข้อความตัวอย่างในช่องแทนป้ายกำกับ ทำให้ป้ายหายไปทันทีที่เริ่มพิมพ์ ผู้ใช้ที่ถูกขัดจังหวะจะไม่รู้ว่าช่องนี้คืออะไร ให้วางป้ายกำกับไว้เหนือช่องเสมอ แล้วใช้ข้อความตัวอย่างเป็นตัวช่วยเสริม ไม่ใช่ตัวแทน

ถ้าช่องไหนต้องกรอกในรูปแบบเฉพาะ ให้บอกรูปแบบไว้ก่อนกรอก ไม่ใช่รอให้ผิดแล้วค่อยบอก คำอธิบายสั้น ๆ ใต้ช่องแก้ปัญหานี้ได้เกือบหมด

ข้อความผิดพลาดที่ช่วยได้จริง

ข้อความผิดพลาดควรอยู่ติดกับช่องที่ผิด บอกว่าผิดอย่างไร และบอกว่าต้องทำอะไร การรวมข้อผิดพลาดทั้งหมดไว้ด้านบนหน้าอย่างเดียวทำให้ผู้ใช้ต้องเลื่อนขึ้นลงเพื่อหาว่าช่องไหนผิด

อย่าล้างข้อมูลที่กรอกไว้แล้วเมื่อเกิดข้อผิดพลาด การให้ผู้ใช้พิมพ์ข้อความยาวใหม่ทั้งหมดเพราะอีเมลผิดหนึ่งตัว เป็นสาเหตุที่คนปิดหน้าไปเลย

บอกให้ชัดว่าเกิดอะไรขึ้นหลังกดส่ง

หลังส่งสำเร็จ ควรมีหน้าหรือข้อความที่บอกว่าได้รับเรื่องแล้ว จะติดต่อกลับทางไหน และประมาณเมื่อไร ความไม่แน่นอนตรงนี้ทำให้คนส่งซ้ำหลายครั้ง ซึ่งทั้งสองฝ่ายเสียเวลา

ถ้าส่งไม่สำเร็จ ต้องบอกตรง ๆ ว่าไม่สำเร็จ พร้อมช่องทางสำรอง เช่น อีเมลที่ติดต่อได้โดยตรง ข้อความที่คลุมเครือทำให้ผู้ใช้คิดว่าส่งไปแล้วทั้งที่ยังไม่ได้ส่ง

กันสแปมโดยไม่กวนคนจริง

วิธีที่รบกวนผู้ใช้น้อยที่สุดคือช่องซ่อนที่คนจริงมองไม่เห็นและไม่กรอก แต่โปรแกรมอัตโนมัติมักกรอก เมื่อพบว่าช่องนั้นมีข้อมูล ก็ทิ้งการส่งนั้นไป วิธีนี้ไม่เพิ่มภาระให้ใครเลย

การจำกัดจำนวนครั้งที่ส่งได้จากที่อยู่เดียวกันในช่วงเวลาหนึ่ง ช่วยลดการยิงซ้ำได้มาก และไม่กระทบผู้ใช้ทั่วไปที่ส่งครั้งเดียว